سفر

مدیر مسئول کیهان مرا به اطاقش صدا می کند و در را می بندد . پس از کمی حال و احوال ، می رود سر اصل مطلب : گذرنامه داری ؟

- بله . اتفاقا سال پیش که با بچه های دفتر تحکیم به آفریقا رفتیم گرفتم و حالا حالاها اعتبار دارد . چطور مگه ؟

- اگر بتوانی تا ساعت ٢ بعدازظهر این مدارکی که می گویم آماده کنی ، می روی حج .

- حج ؟ شوخی می کنید آقای نصیری . من و حج ؟

- نه ، شوخی نمی کنم . فقط این کاغذ را بردار و سریع مدارک را آماده کن . تا ساعت ٢ بیشتر وقت نداری .

با گرمی به مدیر مسئول جوان کیهان دست می دهم و سوار دوچرخه کورسی ام می شوم . از خیابان فردوسی تا پل امیر بهادر را شاید ۵- ۶ دقیقه ای پا می زنم . کوچه شریعت ، زنگ در خانه قدیمی عمه خانوم  و پشت بندش هفت هشت بار در زدنهای محکم . مریم در را باز می کند .

- چرا نفس نفس می زنی تقی ؟

- یک خبر خوب . اگر بگویم باور نمی کنی .

- می دانم . می خواهی بروی حج !

خشکم می زند . تو از کجا می دانی ؟ من خودم چند دقیقه پیش باخبر شدم .

- دیشب خواب حج رفتن تو را دیدم . صبح خیلی زود رفته بودی و من فرصت نشد خوابم را برایت تعریف کنم .

***

ما خبرنگاران بر خلاف دیگر کاروانها روحانی نداریم و حل مشکلات فقهی و اطلاعات تاریخی این ایام و این جاهای مقدس را مجبوریم که به طور تصادفی از روحانیانی که در غذاخوری یا در راه می بینیم بپرسیم . البته بعدها با روحانی بزرگواری رفیق می شویم که تا آخرین لحظات این سفر ، حاضر نیستیم دمی از او دور شویم و او کسی نیست جز آیت الله "علی دوانی" که با مهربانی و سعه صدر فوق العاده اش به همه سوالات شرعی و تاریخی ما پاسخهای مکفی و دقیق می دهد . اما تا آن روز و البته بعد از آن ، روزی یکی دو بار به بچه های نشریه زائر سر می زنم . محل اقامت خبرنگاران مطبوعات و خبرگزاری ، یک ساختمان با بعثه فاصله دارد . اما نشستن و همصحبتی با بچه های "زائر" حال و هوای دیگری به من می دهد بخصوص با "مجید قادری" ( همان پدر عروسکهای دارا و سارای کانون ) که جزو حلقه ای است که در تهران ، مرا و همسرم را با روحانی عارفی در منطقه چیذر تهران آشنا کرده است و هر هفته به همراه مجید مجیدی ، سید مرتضی آوینی ، سید حسام الدین سراج ، محسن نفر ، محسن چینی فروشان ، سید مهدی شجاعی و چند نفر دیگر خدمتشان می رسیم و از سخنانش من لذت و دیگران بهره می برند .

 مجید هر بار نکته و نکاتی را یاد آور می شود تا از این سفر معنوی و تاریخی بیشترین توشه را بردارم . نکاتی درباره طواف ، نمازهایی که خاص این زمان و این مکان است ، ختم های قرآن و ... اما نکته ای که همواره تذکر می دهد این است که "آقا" هر سال در این مراسم حضور دارند و به هر کس می بینی با مهربانی نگاه کن شاید او همان "آقا"ی ما باشد . او تاکید می کند که همه ما ، "حضرت" را در روز "عرفه" می بینیم اما ایشان را به جا نمی آوریم و نمی شناسیم .

کار من شده است دقیق شدن در چهره ها و رفتارهای حاجیان . اما می دانم این کار  همچو منی نیست که سعادت داشته باشم امامم را درک کنم . با این حال در روز عرفه دقیقتر می شوم . حاج محمود آقا مرتضایی فر مجری مراسم عرفه است و اعلام می کند دعای عرفه امسال را حضرت آیت الله مشکینی قرائت می کنند . دلم هُری می ریزد .

         

آیت الله مشکینی از کسانی است که این سالها عجیب با روح و جان من بازی می کند . آیت الله مشکینی برای من بیش از آنکه روحانی و فقیه وارسته و عضو مجلس خبرگان و مناصب رسمی دیگر باشد ، عالم عارفی است که فقط حرف زدنش دل مرا از دنیا می کَنَد و سرشار از معنویات می کند . کافی است که در ابتدای دعای عرفه ، چند کلمه ای با ما حاجیان صحبت کند تا خیلی راحت اشک همه در این موقعیتی که دلها هم آمادگی دارد جاری شود چه رسد به آنجا که او با آن گفتار آرام و دلنشینش با حجت خدا امام زمان "عج" هم سخن بگوید تا ما که سخنان او را می شنویم تصور کنیم که عاشقی با معشوقش عشقبازی می کند .

شاید معنی بسیاری از فرازهای دعای عرفه را متوجه نشوم اما مهم نیست زیرا این عبارات وقتی از زبان آیت الله مشکینی این معلم بزرگ اخلاق بیرون می آید ، گویی ما را به ژرفای معانی بلند این دعا می برد . اواسط دعا بلند می شوم و خودم را به جایی می رسانم که آیت الله مشکینی مشغول خواندن دعاست . مردی نحیف که حوله سفیدی ، تَنَش را پوشانده است و اشک می ریزد و دعا می خواند . در کنارش آقای محمدی ری شهری و دیگر روحانیانی نشسته اند که بعثه رهبر انقلاب را مدیریت می کنند .

  

به مجرد اینکه دعا تمام می شود ، ناگهان تمام حاجیان از جای برمی خیزند تا به سرعت خود را به مشعر الحرام برسانند تا شب را در آن بیتوته کنند. فضا عوض می شود . تمام توصیفاتی که از روز قیامت می کنند که انسانها از قبرها بر می خیزند و با کفنهای سفید وحشت زده هستند ، در این غروب مجسم می شود . انسانهایی که با نوعی هول و ولا با لباسهای سفید احرام این سو و آنسو می روند و من در این میان به چشمهای حاجیان خیره شده ام . در اوج وحشت و هول ، در این سفر و این  قیامت مثالی ، همگی دنبال کسی می گردند ...

 

 

پانوشت : این مطلب برای "هیئت وبلاگی سبو" و با دعوت "عطش شکن" نوشته شده است . این هم جدول برنامه هیئت .

توضیح ضروری : برای این جور برنامه ها و دعوتها و بازیهای وبلاگی پیشاپیش ، من یکی پایه ام ، حتی اگر بضاعتم در نوشتن مطلب مثل همینی باشد که خواندید.

/ 13 نظر / 134 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد

سلام دكتر جان آي گفتي / باوركن هنوز هم احساس نميكنم آقاي مشكيني از دنيا رفته است دريايي از آرامش وسكون را به انسان تزريق ميكرد وبه همان اندازه دل را از دنيا ولذتهايش برميكند ووقتي دست به دعا برمي داشت آواي دعايش به گونه اي بود كه گويي انسان راپرواز ميدهد اما يادم نمي رود عصر جمعه اي در كنار مرقد حضرت فاطمه معصومه (س)اذكارآغازين زيارت را ميخواندم كه آماده زيارت نامه خواندن شوم كه ديدم آقاي مشكيني با دوسه نفر همراههانش سرمرقد مراجع حاضر شده ومشغول قرائت فاتحه است بي اختيار به طرف ايشان دويدم وقتي دستش را بوسيدم انگار همه رنجهاي تن وروحم رخت بر بست خداوند بر درجاتش بيافزاد انشاء الله از شما هم به خاطر نوشتن اين مطلب بي نهايت متشكرم

نیستان

سلام آقای دژاکام با مطلب " از میرحسین 82 تا میرحسین 88 " بروزم.

علی میرزائی

سلام ارادتمندیم جناب دژاکام نفرموده بودید حاجی هستید. نمیدانستیم ورزشکار هم هستید! اون همه راه رکاب زدن . . خب البته سررازیری بوده و [چشمک]. .. ولی بنده توی همین سن و سال هم توانش را ندارم. اما اگر چنین خبری را به بنده میدادند تا قم هم حاضر بودم رکاب بزنم! خدا خیرتان بدهد. این آرامشی که آدم از خواندن نوشته های وبلاگتان دریافت میکند خیلی جالب است. خیلی رها و بی آلایش توی وبلاگتان مینویسید. اگر سری به وبلاگ جمع و جور ما بزنید ممنون میشویم. یک شعر گذاشته ام درباب هدفمندی یارانه ها[گل]یاعلی

آب و آتش به دوست عزيزم محمد مهدي ...

محمد مهدی خان عزیز علیک سلام از صبح این پرشین بلاگ بازی در آورده است . کامنت خصوصی شما باعث شد موضوع را پیگیری کنم . اول به ذهنم رسید پاسخ شما را در همین جا بنویسم ، اما با توجه به ابعاد رسانه ای موضوع تصمیم گرفتم که یک روزنوشت را به نظر شما ( البته بدون نام بردن ) و توضیح ماجرا اختصاص بدهم . امروز که تا عصر با مشکلات پرشین بلاگ مواجه بودیم ، ان شاء الله فردا . از اينكه نظرت را نوشتي متشكرم . [گل]

حسینی سید غلامحسین

این محمد همان عادلی نیست اینجا (دورود) به همه میگه دکتر میگیم چرا ؟ میگه آخه خاتمی یک ترم فلسفه خواند 30 ساله حقوق دکترا می گیرد احکام حقوقی ایشان را در وزارت ارشاد و دولت هاشمی و دودوره ریاست جمهوری ببنید حالا یک مدرک دکترا هم از او پیدا کنید ؟ آقای دژاکام جون تو جواب این عادلی نامرد را بده ببینم راست میگه یانه ؟

محمد

سلام دكتر اعتراف ميكنم كه محمد من هستم خوب البته نام من محمد رضا ست در دورود من وغلامحسين فرهنگ سازي دوره اي ميكنيم چند ماه به دوستانمان ميگو يم دكتر ! استدلالش راه سيد نوشته / چندماه به همديگه ميگيم چطوري رفيق ! چندماه اخير هم همديگه را فرمانده صدا ميزنيم جالب اينجاست كه به اين تعارفات به سرعت شهر را در بر ميگيرد وعموم كاركنان ادرات ونهادها همديگر را با اين صفات صدا ميزنند وحس خاصي ميگيرند اين فرهنگ سازي !!! صميميت خاصي ميان بچه ها ايجاد ميكند درضمن ديشب وقتي كامنت را ارسال كردم متوجه شدم محمد جواد اسم عادلي را تغيير داده ببخشيد ولي پاسخ اين سيد آباداني را بده ببينم ميشينه سرجاش يانه [شرمنده]

نیما

سلام ما که اینجا در مورد دعای عرفه می نویسم فرق داره با شما که دعای عرفه را در جای اصلی اش خوانده اید. خوش به حالتان + خوش به حال کارمندان دولت و روزنامه نگارا! همیشه برایشان یک تبصره ی ((پ)) ای وجود داره که برای ما وجود نداره. خوب قدرشو بدونید[چشمک]

متهم

لَمْ يَمْنَعْكَ جَهْلى وَجُرْاءَتى عَلَيْكَ اَنْ دَلَلْتَنى اِلى ما يُقَرِّبُنى باز هم نادانى و دليرى من بر من جلوگيرت نشد از اينكه راهنماييم كردى بدانچه مرا به تو نزديك كند اِلَيْكَ وَوَفَّقْتَنى لِما يُزْلِفُنى لَدَيْكَ فَاِنْ دَعَوْتُكَ اَجَبْتَنى و موفقم داشتى بدانچه مرا به درگاهت مقرب سازد كه اگر بخوانمت پاسخم دهى ان شاء الله عرفه امسال را با حضور جواب دهنده ندای هل من ناصر ینصرنی سالار شهیدان بخوانیم "یا لثارات الحسین" عرفه ما رو فراموش نفرمایید.

ابراهیم

وَ اَسْئَلُکَ اَللّهُمَّ حاجَتِىَ الَّتى اِنْ اَعْطَیْتَنیها لَمْ یَضُرَّنى ما مَنَعْتَنى وَ اِنْ مَنَعْتَنیها لَمْ یَنْفَعْنى ما اَعْطَیْتَنى اَسْئَلُکَ فَکاکَ رَقَبَتى مِنَ النّارِ غروب روز عرفه وقتی نسیم روحبخش حرم رضوی به صورتم می خورد، دعا کردم که خدا نسیم خنک بهشت را روزی همهٔ بچه‌های هیئت وبلاگی سبو کنه.